Początki adwentyzmu w Kielcach sięgają lat międzywojennych. Z przekazów ustnych wiadomo, że spotkania modlitewne i nabożeństwa odbywały się u siostry Cichoniowej na ulicy Przemysłowej 22. Pierwotnie grono to składało się z kilku rodzin, a służbę duszpasterską sprawował kaznodzieja Piątek i brat Kieczko. Gdy w roku 1940 chrzest przyjęła Hanna Kubiakowska, udostępniła swój dom i w czasie wojny spotkania na przemian odbywały się u niej i siostry Cichoniowej. Wojna była czasem posługi braci Smyka i Niewiadomskiego. Z rąk okupanta zginął brat Piątek. W końcówce lat 40-tych i na początku lat 50-tych dwóch braci z Radomia, brak Ignasiak i Jaworski, przyjeżdżało pracować ewangelizacyjnie w Kielcach i okolicach. W 1969 r. do zboru dołączyła rodzina Micigolskich.

         W latach 60-tych działania ewangelizacyjne zboru odbywały się pod przewodnictwem braci Kocota i Bojko. Ten ostatni przybył z literaturą do Jaworzni i w 1966r. adwentystyczny miesięcznik „Znaki Czasu” nabyła Zofia Prokop. Przeczytane tam artykuły skłoniły ją do poszukiwania prawdy i innego niż dotychczas spojrzenia na sprawę zbawienia i ewangelii oraz do podzielenia się swoimi przemyśleniami z mężem i rodziną. Skutkiem tego było zaproszenie brata Bojko do ich domu, gdzie prowadził już rozważania Pisma Świętego. W dniu 20.07.1968 sześć osób zawarło przymierze z Panem rodząc się przez chrzest do nowego życia zgodnego z ewangelią. Rok później nowo utworzony zbór w Jaworzni liczył 15, a w 1971r. 18 osób. Nabożeństwa i spotkania modlitewne odbywały się w domu braterstwa Prokopów. W 1975 r. oficjalnie zostały połączone grupy w Jaworzni i Kielc, tworząc zbór Kielce, któremu w tym czasie najpierw służył brat Ireneusz Kędra, później Kosydar. Był to czas znacznego wzrostu liczebnego zboru (około 50 osób) i działalności misyjnej w Rogowicach czy Smkowie. W tym czasie nabożeństwa odbywały się w wynajętym od braci Ewangelików kościele na ulicy Sienkiewicza 3. Pod koniec lat 70-tych kielecki zbór przeżył rozłam na tle organizacyjno doktrynalnym i chociaż było to bolesne doświadczenie, to po odejściu niektórych wyznzbór 3awców, zbór nadal cieszył się społecznością z Bogiem i ze sobą nawzajem. W tym czasie posługę duszpasterską rozpoczął brat Czajka i pomimo trudności i wielorakich przeciwności ze strony milicjii głosił Słowo Boże w czas dogodny i niedogodny, pomny na słowo: „I będzie głoszona ta ewangelia o królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom” (Mat.24,14).

       W latach 90-tych ewangelizacyjne zaangażowanie zboru na terenie Kielc, Pińczowa, Skarżyska, Starachowic, Buska i Ostrowca koordynowali bracia Staszczyk, Niewolik i Zaborowski. W 1986r z członków zboru Ieleckiego, który liczył wówczas 70 osób, został utworzony zbór w Starachowicach. Kielczanie usługiwali również kilkuosobowej grupie w Pińczowie. W 1989r niestety znów odnotowano przykre doświadczenie związane ze sporami teologicznymi, ale dzięki łasce Bożej i odpowiedziom na modlitwy wierzących zbór nadal rozwijał się. W tym czasie służbę duchownego objął zbórbrat Jarosław Trojanowski, organizując na terenie Kielc różne formy wykładów Biblijnych oraz kursy zdrowego stylu życia. W roku 1994 r. opiekę duchową w zborze sprawował ewangelista Adam Olma, odbyły się kolejne odczyty Biblijne – jeden w Szkole Podstawowej Nr 2 prowadzony przez brata Zenona Korosteńskiego i drugi na Politechnice Świętokrzyskiej, gdzie wykładowcą tematu „Europa w proroctwie” był profesor Teologii, dr Martin Kobiaka. Kolejnym – dziewiątym pracownikiem naszego zboru był Cezary Bedka – szczególny ulubieniec dzieci i młodzieży. Ten czas był okresem wzmożonej aktywności w celu znalezienia własnego, stałego miejsca spotkań modlitewnych, co dzięki Bogu uwieńczone zostało nabyciem posesji przy ul. Kąpielowej 3. Adaptacja budynku dla naszych potrzeb trwała 3 lata. Korzystaliśmy z pomocy finansowej Diecezji Południowej, zbiórek wśród braci poza granicami naszego kraju oraz pracy i materialnego zaangażowania nas samych jako członków miejscowego zboru. Do dzisiejszego dnia jest to miejsce naszych spotkań.zbór 4